„Wszyscy przyjmują założenie, że osoby z zespołem Aspergera należą do spektrum autystycznego... Wspólna cechą zespołu Aspergera i ogólnie autyzmu jest szczególny rodzaj niepowodzenia w komunikacji oraz nieudolność społeczna. Mimo to, spostrzegają one osoby z zespołem Aspergera jako różniące się od innych osób autystycznych, lepiej komunikujące się dzięki bardziej rozwiniętemu językowi i mające większe szanse na udaną adaptację."

 

Zespół Aspergera

Lorna Wing (Burgoine, Wing 1983) opisała główne kliniczne charakterystyki zespołu Aspergera:

  • Brak empatii
  • Naiwny, niewłaściwy w danej sytuacji, jednostronny typ interakcji;
  • Uboga komunikacja niewerbalna;
  • Głębokie zaabsorbowanie pewnymi tematami;
  • Niezdarna i źle skoordynowana motoryka i dziwaczna postura

Lorna Wing jako pierwsza użyła pojęcia Zespół Aspergera w artykule opublikowanym w 1981r. Opisała grupę dzieci oraz osób dorosłych mających cechy, które bardzo przypominały profil zdolności i zachowania po raz pierwszy opisane przez wiedeńskiego pediatrę Hansa Aspergera. W latach 90. dominował pogląd, że zespół Aspergera jest pewną odmianą autyzmu. Obecnie zespół ten jest uznany za podgrupę zaburzeń w spektrum autyzmu i ma swoje własne kryteria diagnostyczne. Istnieją także dowody wskazujące na fakt, że jest to zaburzenie znacznie bardziej powszechne niż klasyczny autyzm i może być diagnozowane u dzieci, które nigdy wcześniej nie były uznane za autystyczne